Kolonijna Liga Mistrzów
czyli mecz, który przejdzie do legendy (albo przynajmniej do kroniki).
Boisko było przygotowane, piłka napompowana (a przynajmniej do połowy), a drużyny… no cóż, pełne energii, talentu i chaosu w równych proporcjach. Kapitanów wybraliśmy w najbardziej sprawiedliwy sposób: „kto najgłośniej krzyknie ja!”.
Komentator z kolonii (czyli pan wychowawca) relacjonował:– „Zawodnik biegnie… biegnie… o! Zgubił kierunek! Ale piłka dalej w grze!”
Po 30 minutach, kilkunastu autach i jednym samobóju (nikt się nie przyznał), mecz zakończył się remisem: 3:3. A właściwie 3:2, ale ktoś doliczył „honorowego gola za styl”.
Żart dnia:– Dlaczego piłkarz nie jadł zupy?
– Bo bał się, że dostanie żółtą kartkę za „faul łyżką”! 
Na koniec oczywiście runda radości, czyli rzucanie się na trawę i udawanie, że to Liga Mistrzów. MVP meczu? Zdecydowanie… piłka, która przeżyła cały mecz.
Kolonia z programem profilaktycznym w Augustowie dofinansowana ze środków Gminy Miasta Radomia
